Impregnat do drewna: po co, czym i jak impregnować drewno [krok po kroku]

MG Projekt Pracownia Architektoniczna / Aktualizacja 11 marca 2021

Impregnat do drewna
Impregnat do drewna

Drewno jest materiałem o bardzo dużych walorach estetycznych, a jednocześnie jest łatwe w obróbce.

Można je zastosować do wykonania konstrukcji całych domów bądź konkretnych elementów, jak więźba dachowa i pokrycie dachu z gontu drewnianego.

Często też jest wykorzystywane do architektury ogrodowej.

Trzeba jednak sobie uświadomić, że drewno wykazuje podatność na korozję biologiczną i słabą odporność na działanie wilgoci.

To dlatego konstrukcje drewniane należy dobrze chronić nie tylko przed wilgocią i ogniem, ale także przed grzybami domowymi i pleśniowymi oraz różnego rodzaju szkodnikami.

Rozwój grzybów powoduje unoszenie się niezbyt miłego zapachu, ale nie to stanowi największy problem.

Znacznie gorsze będzie jednoczesne zwiększenie wilgotności drewna, co może prowadzić do rozwoju groźnych chorób u domowników.

Równie nieprzyjemne są zmiany w wyglądzie elementów drewnianych zainfekowanych grzybem.

Podłogi zaczynają się wypaczać, a stropy i więźby uginać.

Korozja biologiczna skutkuje też znacznym osłabieniem, a czasami nawet zniszczeniem konstrukcji dachu.

Jak należy przygotować drewno konstrukcyjne?

Przygotowanie drewna konstrukcyjnego
Przygotowanie drewna konstrukcyjnego

Tarcica konstrukcyjna powinna być zdrowa i pozbawiona kory.

Na pewno należy unikać drewna z przebarwieniami, malutkimi otworkami o nieregularnych kształtach czy pokrytych porostami i z naciekami.

Takie objawy świadczą o tym, że mamy do czynienia z drewnem zaatakowanym przez szkodniki albo zakażonym grzybami, a to w dużym stopniu obniża wytrzymałość techniczną drewna.

Kolejna kwestia, na którą trzeba zwrócić uwagę, dotyczy poziomu wilgotności, który optymalnie powinien wynosić 15-18%.

Drewno mokre wykazuje zdecydowanie mniejszą wytrzymałość na zginanie, z kolei zbyt przesuszone staje się podatne na uszkodzenia mechaniczne.

Odpowiednią wilgotność uzyskuje się w rezultacie naturalnego suszenia poprzez składowanie w stosach na sztaplach znajdujących się na odkrytej przestrzeni albo w specjalnych suszarniach.

Drewno na budowie musi być składowane bez kontaktu z ziemią, a jeżeli będzie zbyt wilgotne, to należy je przykryć folią i poczekać na jego przeschnięcie.

Wykorzystanie zbyt mokrego drewna na budowie naraża konstrukcję na biodegradację i odkształcenia.

Warto przy tym pamiętać, że proces impregnacji podwyższa na jakiś czas poziom wilgotności drewna nawet do 20%, więc konieczne będzie jego ponowne przesuszenie w zadaszanym i przewiewnym miejscu.

Obróbka drewna również wpływa bezpośrednio na jego wytrzymałość.

Drewno strugane, ciosane charakteryzuje się niezwykle gładką i spójną powierzchnią, a to stanowi dobrą barierę dla owadów i wilgoci.

Natomiast gorzej wygląda to z drewnem prosto spod piły.

Co najbardziej szkodzi drewnu?

Co najbardziej szkodzi drewnu?
Co najbardziej szkodzi drewnu?

Drewno należy zabezpieczać odpowiednimi preparatami chemicznymi, dzięki czemu konstrukcja drewniana nie zatraci swoich parametrów wytrzymałościowych i właściwości.

To niezwykle ważne z kilku powodów.

Przede wszystkim chodzi o względy bezpieczeństwa oraz komfort mieszkania.

Warto pamiętać, że konstrukcje drewniane zazwyczaj pozostają osłonięte izolacją albo warstwą wykończeniową, a w takiej sytuacji nie ma szans na okresową ocenę stanu drewna.

Z kolei aspekt ekonomiczny sprawia, iż coraz rzadziej sięga się po twarde, stare drewno i najczęściej wykorzystuje się bardziej podatne na biodegradację młode i bielaste.

Impregnacja w dużym stopniu uodparnia drewno nie tylko na korozję biologiczną, ale również na zagnieżdżanie się różnego rodzaju szkodników.

Wykazuje też większą odporność na wahania temperatury przy jednocześnie mniejszej higroskopijności.

Wybór idealnie dopasowanych impregnatów do ochrony drewna zależy od konkretnych zastosowań.

Na pewno warto decydować się na preparaty o charakterze ognioochronnym, a w przypadku elementów eksploatowanych na zewnątrz konieczna będzie zawartość filtrów UV, aby drewno nie niszczało pod wpływem działania promieni słonecznych, które dokonują spustoszenia w podstawowym składniku drewna, jakim jest lignina.

W efekcie drewno staje się zdecydowanie mniej wytrzymałe, porowate i podatne na niszczący wpływ wody.

Zmiany wilgotności prowadzą zaś do pęcznienia i kurczenia się oraz osłabienia struktury drewna.

To ma znaczenie zwłaszcza w przypadku drewnianych słupków ogrodzeniowych czy trejaży, ponieważ pod wpływem kontaktu z ziemią może następować przenikanie w głąb drewna wilgoci pochodzącej z gruntu.

Długotrwale utrzymujące się zawilgocenie kończy się rozwojem grzybów i mchów, a wtedy pojawia się wyjątkowo nieestetyczna sinizna bądź całkowity rozkład elementów drewnianych.

Równie istotny będzie aspekt zabezpieczenia przed zagnieżdżaniem się owadów, które mogą w drewnie składać jaja.

Kiedy zaczną się wylegać larwy, to drewno staje się dla nich wprost idealną pożywką. Konsekwencje tego są naprawdę groźne, ponieważ larwy będą drążyć wewnętrzne korytarze i tym samym niszczyć strukturę drewna.

Jakie gatunki drewna najszybciej niszczeją?

Jakie gatunki drewna najszybciej niszczeją?
Jakie gatunki drewna najszybciej niszczeją?

Zdecydowanie największą podatność na niekorzystny wpływ czynników atmosferycznych i biokorozję wykazuje miękkie drewno, jak:

  • sosna,
  • świerk,
  • topola,
  • wierzba.

Brak impregnacji powoduje zupełne zniszczenie takiego niezabezpieczonego miękkiego drewna już po kilku sezonach użytkowania.

Znacznie lepiej radzą sobie rodzime gatunki drewna twardego, jak:

  • dąb,
  • jesion,
  • buk,
  • grab,
  • cis.

Z kolei drewno egzotyczne, czyli iroko, cedr albo teak niekoniecznie wymaga impregnacji ze względu na dużą zawartość naturalnych substancji oleistych.

W takim przypadku wystarczy zastosować jedynie od czasu do czasu impregnaty olejowe.

Niską odporność wykazuje również nieobrobione drewno, ponieważ wyjątkowo łatwo chłonie wilgoć.

To dlatego zaleca się heblowanie elementów drewnianych.

Metody impregnacji drewna

Metody impregnacji drewna
Metody impregnacji drewna

Istniejące na rynku metody impregnacji różnią się zwłaszcza sposobem zastosowania preparatu.

Impregnacja bezciśnieniowa przebiega w normlanych warunkach ciśnienia atmosferycznego i większość jej metod nie wymaga wykorzystania specjalistycznego oprzyrządowania.

Jest to:

  • smarowanie,
  • opryskiwanie,
  • polewanie,
  • kąpiele.

W przypadku drewna mokrego działają siły związane ze zjawiskiem dyfuzji, a przy drewnie suchym działają siły podciągania kapilarnego.

W impregnacji ciśnieniowej impregnat wprowadza się drewna poprzez wymuszone ciśnienie.

Metoda niskociśnieniowa ma miejsce przy ciśnieniu poniżej 150 kPa, a impregnacja wysokociśnieniowa powyżej 150 kPa.

Stosuje się ją w warunkach przemysłowych i wykazuje zdecydowanie największą skuteczność ochronną.

Z kolei impregnacja powierzchniowa obejmuje metody polegające na nanoszeniu preparatu, który wnika w głąb drewna na głębokość od 2 do 10 mm.

Impregnacja ciśnieniowo-próżniowa

W przypadku tego sposobu środek ochronny wnika dokładnie i głęboko w drewno, aczkolwiek trzeba pamiętać, iż w całości zostaną zaimpregnowane wyłącznie te części mające stosunkowo niewielkie przekroje.

Ponadto drewno charakteryzujące się dużą ilością twardzieli nie poddaje się impregnacji, to znaczy jedynie jego zewnętrzna warstwa drewna, czyli część bielasta, będzie zaimpregnowana.

Tak się dzieje np. z drewnem sosny czy świerku.

Mimo tego impregnacja okazuje się na tyle głęboka, że pozwala na dobre zabezpieczenie drewna na konstrukcje budowlane typu więźba, ale również te zewnętrzne mające kontakt z gruntem, a zatem wyjątkowo podatnych na zagrzybienie, jak elementy architektury ogrodowej.

Impregnacji dokonuje się w autoklawach.

Drewno całkowicie zanurza się w impregnacie, który jest wprowadzany w głąb włókien w warunkach podwyższonego ciśnienia.

Proces trwa co najmniej 3 godziny, a ostateczny czas zależy od wymaganej klasy zabezpieczenia.

Na zakończenie zostaje wytworzona próżnia, która gwarantuje dokładne osuszenie drewna z nadmiaru impregnatu.

Zastosowanie w tym przypadku mają głównie impregnaty solne.

Impregnacja tego typu wykazuje dużą skuteczność w razie wilgotności drewna poniżej punktu nasycenia włókien, czyli maksimum 25%, aczkolwiek jak już wcześniej wspomniano, najlepiej kiedy wilgotność pozostaje na poziomie 15-18%, maksymalnie 20%.

Przy bardzo mokrym drewnie trudno byłoby odessać powietrze z komórek drewna, aby wtłoczyć w nie odpowiednią ilość impregnatu, chyba że zastosuje się specjalną metodę oscylacyjną, opracowaną w Niemczech i polegającą na wtłaczaniu naprzemiennym ciśnienia atmosferycznego i podwyższonego ciśnienia zamiast standardowo stosowanej próżni początkowej.

Impregnacja ciśnieniowo-próżniowa jest powszechnie stosowana ze względu na dużą skuteczność.

Impregnaty okazują się wyjątkowo słabo wymywalne.

Zabezpieczone w ten sposób drewno nadaje się na otwartą przestrzeń po 48 godzinach utrwalania.

Kąpiel impregnacyjna

Ta metoda zwana jest także impregnacją zanurzeniową, co wynika z techniki zanurzania drewna w roztworze impregnatu na ściśle określony czas.

W ten sposób osiąga się zarówno impregnację powierzchniową, jak i głęboką.

Raczej nie stosuje się tej metody w warunkach domowych ze względu na jej wysokie koszty i konieczność posiadania bardzo wielkiego pojemnika chemoodpornego z odpowiednimi pokrywami oraz dużych ilości impregnatu, który trzeba później zutylizować.

W tartakach zaś kantówki bądź bale przenosi się mechanicznie i wykorzystuje się odpowiednio duże wanny przeznaczone do impregnowania drewna.

Kąpiele mogą być zimne w temperaturze około 20°C, gorące w temperaturze 50-60°C bądź gorąco-zimne.

Kąpiel krótkotrwała zimna trwa 30-180 minut i pozwala na wniknięcie preparatu na 3-6 mm, z kolei kąpiel długotrwała zimna powinna trwać od 24 godzin do 6-8 dni, a głębokość wnikania wynosi 10-30 mm.

Przy drewnie wilgotnym zaleca się nasączanie preparatem o zwiększonym natężeniu.

Zużycie impregnatu przy kąpieli krótkotrwałej jest na poziomie 0,5 – 0,7 kg/m2, natomiast przy kąpieli długotrwałej około 150 kg/m3.

Metoda zimno-gorąca polega na zanurzeniu drewna w roztworze impregnatu solnego o temperaturze 60-70°C bądź roztworu oleistego o temperaturze 80-90°C, a następnie szybkie przeniesienie drewna do roztworu o takim samym natężeniu, ale o temperaturze 15-20°C.

Etap ogrzewania prowadzi do rozszerzenia się i uchodzenia powietrza zawartego w drewnie na zewnątrz, a etap ochładzania powoduje nagły wzrost siły ssącej naczyń włosowatych drewna i kurczenie się zawartego wewnątrz powietrza, co skutkuje wchłanianiem dodatkowej ilości preparatu ochronnego.

Kąpiel gorąca trwa 2-4 godziny, a zimna 2-3 godziny i czas zależy od wymiarów elementu drewnianego.

Głębokość wchłaniania impregnatu przy zastosowaniu tej metody oscyluje w granicach 20-30 mm, a zużycie preparatu jest na poziomie 100-200 kg/m3 drewna.

Stężenie roztworu oraz czas kąpieli monitoruje się na bieżąco badając gęstość areometrem.

Zawsze można dodać trochę więcej impregnatu, jeżeli poziom stężenia okaże się niewystarczający.

Metoda sprawdza się przy wilgotności drewna wynoszącej maksymalnie 20% i na konstrukcje wewnątrz budynków.

Metoda malowania (smarowania)

Malowanie impregnatem do drewna
Malowanie impregnatem do drewna

Skuteczność tego typu zabiegu zależy nie tylko od użytego preparatu, ale także od ilości naniesionych warstw.

Jednokrotne posmarowanie na pewno nie wystarczy, natomiast liczbę warstw trzeba dopasować do struktury i parametrów drewna oraz zdolności wchłaniania przez nie impregnatu.

Przyjmuje się, że minimum będą to dwie warstwy, ale zazwyczaj okazuje się, że konieczne są 3-4 warstwy, a czasami nawet 8 warstw.

Preparat nakłada się z uwzględnieniem zalecanych przez producenta przerw wynoszących od jednej godziny do kilku godzin.

Pierwszą warstwę należy nanosić bardzo obficie na całą powierzchnię za pomocą pędzla, wałka bądź specjalnej szczotki o przedłużonej rękojeści, aby drewno dobrze namoczyć.

Kolejną warstwę nakłada się po całkowitym wchłonięciu impregnatu przez drewno.

Każda kolejna warstwa sprzyja poprawie warunków wnikania, a dzięki temu środek wnika na większą głębokość.

Metoda jest dość pracochłonna i czasochłonna, ale wykazuje dużą skuteczność i jest praktycznie niezastąpiona w warunkach domowych.

Wykorzystuje się zarówno impregnaty wodne, jak i rozpuszczalnikowe impregnaty do drewna.

Zużycie roztworu wynosi 0,25-0,4 kg/m2, a jego skuteczność wchłaniania zwiększa podgrzanie preparatu.

Impregnacja natryskowa

Impregnacja natryskowa
Impregnacja natryskowa

Technika bardzo podobna do metody smarowania, jednak nanoszenie impregnatu następuje za pomocą urządzenia natryskowego.

Można do tego wykorzystać przenośny zbiornik z pompką, który stosuje się do oprysku drzewek owocowych.

Co ciekawe, nakładanie następuje pod ciśnieniem, mimo że proces wchłaniania środka jest bezciśnieniowy.

Natrysk pozwala dokładnie zabezpieczyć wszystkie złącza, zaciosy i wręby powstałe przy konstrukcjach dachów bądź stropów podczas robót ciesielskich.

Metoda jest szybsza niż malowanie, jednak trzeba pamiętać o odpowiedniej ochronie twarzy, aby rozpylanie substancji impregnującej nie podrażniło oczu albo skóry.

Niektóre preparaty impregnujące w ogóle nie nadają się do natryskiwania ze względu na swoją toksyczność.

Czas natrysku oraz jego częstotliwość zależy od zastosowanego preparatu i rodzaju drewna.

Metoda polewania

To kolejny typ powierzchniowej impregnacji drewna, który polega na polewaniu elementów drewnianych w specjalnych tunelach.

Jeden z wariantów oznacza polewanie wielostrumieniowe, drugi natomiast dokonuje się w układzie zamkniętym poprzez natrysk elektrostatyczny.

Pomieszczenie zamknięte uniemożliwia przenikanie substancji toksycznych do środowiska.

Skuteczność impregnacji

Poziom skuteczności impregnacji zależy od kilku czynników.

Znaczenie ma rodzaj impregnatu, wilgotność drewna i jego nasiąkliwość czy też technologia nakładania impregnatu.

Wszystkie właściwości drewna okazują się istotne, ponieważ bezpośrednio wpływają na wybór technologii impregnacji i to zarówno na rodzaj, jak i metodę nanoszenia preparatu.

Drewno o dużej gęstości jest twarde i znacznie trudniej wchłania impregnat, więc zdecydowanie lepiej zabezpieczyć je poprzez malowanie.

Drewno wilgotne dobrze wchłania wodę, ale stanowi barierę dla nośnika impregnatu rozpuszczalnikowego.

Warto także pamiętać o różnicach w stopniu nasiąkliwości poszczególnych gatunków.

Sosna ma o 40% większą nasiąkliwość niż dąb, a to też ma znaczenie w przypadku stosowania odpowiedniego preparatu ochronnego.

Impregnacja drewna w domu

Impregnacja drewna w domu
Impregnacja drewna w domu

Elementy drewniane, szczególnie te na zewnątrz, wymagają okresowej impregnacji.

Takie czynniki, jak wilgoć, zmiany temperatur czy promienie UV w dużym stopniu osłabiają drewno.

Innym zagrożeniem będą grzyby i owady.

Na początku wiosny zawsze należy skontrolować stan drewnianych konstrukcji i elementów, a niepokój powinny wzbudzić wszelkiego typu zmiany, a zwłaszcza popękania, przetarcia, wyblaknięcia od słońca i pojawienie się pleśni.

Jeżeli drewno trzeba zaimpregnować, to pracę można wykonać samodzielnie i bez jakichś znacznych nakładów finansowych.

Należy jedynie przygotować kilka niezbędnych narzędzi.

Przede wszystkim ważny jest dobór odpowiedniego preparatu impregnacyjnego.

Potrzeba również narzędzi aplikacyjnych, jak pędzel lub wałek, ściśle dostosowanych do rodzaju impregnatu.

Środki na bazie rozpuszczalnika nakłada się pędzlami przeznaczonymi do wyrobów rozpuszczalnikowych, a tych na bazie wody narzędziem do produktów wodnych.

Przydatne okazują się również rękawiczki ochronne, które zabezpieczą skórę przed bezpośrednim kontaktem z impregnatem oraz folia ochronna.

Konieczny jest też materiał ścierny o gradacji od 120 do 320.

Największe nierówności wymagają papieru ściernego o najmniejszej gradacji.

Przygotowanie drewnianej powierzchni

Drewno należy bardzo dokładnie przygotować do malowania, aby efekt był satysfakcjonujący.

Niedbałe oczyszczenie drewna lub pominięcie tego kroku uniemożliwi prawidłowe jego zaimpregnowanie.

Elementy drewniane muszą być czyste i gładkie.

Nowe drewno należy przyciąć i oszlifować wzdłuż włókien.

W przypadku renowacji należy usunąć stare i łuszczące się powłoki oraz wierzchnią warstwę zszarzałego drewna.

W tym celu stosuje się papier ścierny.

Niewielkie ubytki wypełnia się szpachlą.

Po szlifowaniu konieczne jest skrupulatne odpylenie całej powierzchni.

Można to uczynić lekko wilgotną ściereczką.

W każdym razie na drewnie nie mogą pozostać żadne pyły i nierówności.

Powierzchnia nie może też być zatłuszczona.

Warto też pamiętać, że zielone naloty porostów i mchu wymagają zastosowania specjalnych preparatów i nie wystarczy sam papier ścierny.

W takim przypadku przygotowanie powierzchni do malowania będzie dłuższe, ponieważ należy odczekać kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt godzin na efekty zastosowania określonego specyfiku.

Jeżeli materiał drewniany zaczyna rozpadać się w dłoniach, to niestety nie nadaje się do użytku ze względu na zbyt mocne zagrzybienie.

Odpowiedni dobór impregnatu

Trzeba pamiętać, że każdy dostępny w ofercie rynkowej produkt ma swoje właściwości, z którymi należy się zapoznać wcześniej.

Lakierobejce będą idealne do malowania fasady budynku bądź ozdobnego ogrodzenia drewnianego, z kolei oleje świetnie nadają się na taras i do drewna egzotycznego, a emalia do renowacji zniszczonych mebli.

Drewno niezabezpieczone przed biokorozją wymaga uprzedniego zastosowania impregnatu gruntującego.

Aplikacja impregnatu

Przed przystąpieniem do pracy na pewno należy dokładnie zapoznać się z instrukcją na opakowaniu, ponieważ jedynie poprawna aplikacja zapewni właściwe zabezpieczenie drewna.

Jeżeli impregnuje się drewno na zewnątrz, to konieczne jest sprawdzenie prognozy pogody.

Prac nie wolno wykonywać podczas opadów, a temperatura powinna wynosić od 5ºC do 25ºC.

Zbyt niska temperatura nie pozwoli na wniknięcie preparatu w głąb drewna, z kolei nadmiernie wysoka prowadzi do za szybkiego schnięcia impregnatu.

Pierwszy etap impregnacji polega na zabezpieczeniu powierzchni bezbarwną wersją preparatu, która głęboko wniknie w strukturę drewna i zabezpieczy je przed zagrożeniami biologicznymi.

Kiedy ta warstwa przeschnie, to można pomalować drewno kolorowym impregnatem lub preparatem ochronno-dekoracyjnym, który nie tylko zagwarantuje dodatkową ochronę, ale także podkreśli słoje drewna i nada piękny kolor.

Zaleca się wykonać szlifowanie po wyschnięciu pierwszej warstwy, aby wygładzić drewno i uzyskać idealnie gładką powierzchnię.

W tym celu stosuje się papier ścierny o gradacji 320.

Jedna warstwa impregnatu kolorowego w zasadzie nie wystarczy i konieczne jest nałożenie drugiej, aby wzmocnić efekt ochronny powłoki.

Rodzaje impregnatów i powłok ochronnych

Rodzaje impregnatów do drewna
Rodzaje impregnatów do drewna

Jeszcze przed zakupem należy dokładnie przemyśleć, jaki środek będzie najbardziej odpowiedni ze względu na rodzaj i lokalizację konstrukcji, gatunek wykorzystanego drewna, a także preferencje estetyczne.

Najlepiej też udać się do sklepu specjalistycznego, w którym można liczyć na fachową pomoc sprzedawcy w doborze preparatu oraz narzędzi do jego nanoszenia.

Wskazówki dotyczące przeznaczenia danego specyfiku znajdują się na etykietach i należy je uwzględniać.

Przede wszystkim bardzo ważne będzie, czy dany środek ma charakter uniwersalny czy też stosuje się go wyłącznie wewnątrz bądź na zewnątrz budynku.

Inne preparaty są przewidziane do powierzchni pionowych, a inne do poziomych, które wymagają często utworzenia twardej powłoki chroniącej przed szybkim ścieraniem się.

Taka konieczność zachodzi np. na drewnianym tarasie.

Najlepiej sprawdzają się preparaty działające kompleksowo, które zabezpieczają drewno nie tylko przed wilgocią, promieniowaniem UV, pleśnią i innymi grzybami, ale także zwalczają szkodniki, a nawet chronią powierzchnię drewna przed ogniem.

Oczywiście żaden środek nie sprawi, że drewno stanie się materiałem niepalnym, jednak może opóźnić zajęcie się drewna ogniem.

Niektóre preparaty mają także charakter leczniczy i odnawiają fragmenty zagrzybione.

Preparaty bywają również wzbogacone różnymi dodatkami, jak woskiem odpychającym wodę bądź nanocząsteczkami tworzącymi warstwę nieprzepuszczalną dla wilgoci.

Impregnaty klasyczne o pojemności 0,75 l kosztują około 20-30 zł.

Impregnat solny

Są to mieszaniny soli nieorganicznych o właściwościach owadobójczych i grzybobójczych w postaci koncentratów bądź proszków do rozcieńczania wodą.

Impregnaty solne łatwo i bardzo głęboko wnikają w strukturę drewna.

Stosuje się je w metodzie ciśnieniowej oraz zanurzeniowej.

W związku z tym, że są zmywalne przez wodę, a przy tym dają niezbyt estetyczny wygląd, to nie można ich stosować do elementów dekoracyjnych, odsłoniętych oraz pod dachy wykonane z blachy.

Sól mogłaby powodować korozję blachy.

Natomiast świetnie sprawdzają się jako ochrona drewna konstrukcyjnego, a zwłaszcza konstrukcji szkieletowych, więźby dachowej i legarów.

W każdym razie należy je stosować w pomieszczeniach zadaszonych.

Zdecydowana większość preparatów solnych to impregnaty bezbarwne.

Impregnaty wodorozcieńczalne

Impregnaty wodorozcieńczalne mają dość uniwersalny charakter i nadają się do zabezpieczania konstrukcji drewnianych nie tylko wewnątrz budynków, ale i na zewnątrz.

Można je stosować przy wszystkich możliwych metodach i przede wszystkim gwarantują ochronę podstawową drewna.

Czasami stosuje się je na impregnat solny jako dodatkową ochronę i warstwę, która nie zostanie wypłukana przez wodę.

Środki wodorozcieńczalne szybko schną, są wydajne i skutecznie zabezpieczają drewno przed mikroorganizmami i owadami.

Jednocześnie nie wydzielają nieprzyjemnego zapachu, co ma znaczenie we wnętrzach.

Nadają się nawet do malowania zabawek.

Trzeba jedynie pamiętać, żeby nie pokrywać nimi bardzo starego i wysuszonego drewna, które pod wpływem impregnatu zacznie pęcznieć i pękać.

Impregnaty rozpuszczalnikowe (rozcieńczalnikowe)

Dużą zaletą impregnatów rozpuszczalnikowych jest wyjątkowo szybkie i głębokie wnikanie w strukturę drewna zarówno struganego, jak i niestruganego.

Idealnie zabezpieczają nie tylko nowe konstrukcje, ale również te zaatakowane przez grzyby i owady.

Fantastycznie chronią przed promieniami UV i nadmiernym nasiąkaniem wodą, a nawet przed osadzaniem się kurzu.

Mają jedną poważną wadę, a jest nią silnie drażniący zapach i dlatego nie należy stosować impregnatów rozcieńczalnikowych wewnątrz pomieszczeń i nie zaleca się ich nakładania metodą natryskową ze względu na dużą toksyczność.

Preparaty na bazie oleju lnianego i lakierobejce

Tego typu preparaty tworzą na powierzchni warstwę dekoracyjną i wodochronną.

Nie zabezpieczą drewna konstrukcyjnego, więc należy je stosować do wykańczania elementów drewnianych po impregnacji ciśnieniowej.

Zawierają środki odtrącające wodę i sprawiają, że drewno ma świeży wygląd, a przy tym będzie zabezpieczone przed zabrudzeniami, pękaniami i rozsychaniem.

Dobrze się sprawdzają przy konserwacji mebli ogrodowych, małej architektury drewnianej, płotów i tarasów.

Można je nakładać natryskowo bądź za pomocą pędzla.

Warstwa wierzchnia

Impregnaty wodorozcieńczalne czy rozcieńczalnikowe nie stworzą estetycznej powłoki, ale jedynie zabezpieczą drewno przed wpływem niekorzystnych czynników.

Ten pierwszy rodzaj impregnatu może być też w pewnym stopniu wypłukany przez wodę i dlatego konieczna okazuje się dodatkowa warstwa dekoracyjna, którą tworzy:

Wybór odpowiedniego preparatu zależy w głównej mierze od efektu, jaki pragnie się uzyskać.

Bejca kryjąca

Tworzy powłokę bardzo odporną na uderzenia, wgniecenia i zmienne warunki atmosferyczne.

Ładnie kryje i nadaje drewnu kolor, więc idealnie nadaje się do celów dekoracyjnych.

Nie chroni jednak przed wilgocią i dlatego drewno pomalowane zwykłą bejcą należy jeszcze pokryć warstwą lakieru.

Bejce w różnych kolorach można mieszać w celu uzyskania nowej barwy.

Bejcę nakłada się natryskowo lub za pomocą pędzla albo wałka.

Konieczne jest zachowanie kilkunastu godzin przerwy pomiędzy nakładaniem kolejnych warstw.

Za pojemnik o pojemności 0,75 l trzeba wydać około 40-70 zł.

Lakier

Lakiery różnią się między sobą właściwościami i tym samym przeznaczeniem.

Tego typu preparaty nie mają charakteru uniwersalnego, inne lakiery będą przeznaczone na zewnątrz, a inne do malowania drewna wewnątrz pomieszczeń.

Tworzą dość twardą, gładką i przezroczystą powłokę, która uwydatni naturalne piękno rysunku słojów.

Lakiery przeznaczone na podłogi będą wykazywać także dużą odporność na ścieranie.

Powłoka będzie też elastyczna, odporna na blaknięcie, wodę i zmienne warunki atmosferyczne.

0,75 l lakieru kosztuje około 30-60 zł.

Lakierobejce

Łączą w sobie cechy lakierów i bejc.

Charakteryzują się odpornością na działanie światła, promieni UV i inne czynniki pogodowe, jednak nie dają odpowiedniej ochrony przed chorobami i szkodnikami.

Nie wnikają też za głęboko w strukturę drewna, zatem elementy drewniane znajdujące się na zewnątrz wymagają wcześniejszego zabezpieczenia impregnatem.

Nadają drewnu ładny kolor albo go barwią jednocześnie podkreślając rysunek słojów.

Lakierobejce extra tworzą niezwykle elastyczną powłokę, która nie będzie ulegać szybkiemu złuszczeniu.

Cena za 0,75 l lakierobejcy wynosi około 30-60 zł.

Lazura

W charakterze jest bardzo podobna do lakierobejcy i również nadaje drewnu trwały i ładny kolor z widocznym rysunkiem słojów.

Wykazuje odporność na zmienne warunki atmosferyczne, jak wysoka lub niska temperatura, promieniowanie ultrafioletowe czy wilgoć, a zarazem zapobiega rozwojowi grzybów i zagnieżdżaniu się owadów.

Drewno nią pomalowane jest także odporne na plamy z alkoholu, herbaty, kawy czy tłuste plamy z oleju.

Koszt produktu o pojemności 0,75 l wynosi około 30-70 zł.

Olej do impregnacji drewna

To bardzo nowoczesne preparaty będące mieszanką rozmaitych olejów roślinnych z domieszką rozcieńczalników, które mają na celu poprawić ich właściwości ochronne.

Preparaty olejowe wnikają bardzo głęboko w strukturę drewna i fantastycznie zabezpieczają drewno przed wchłanianiem wilgoci.

Dzięki temu drewno nie rozsycha się i nie pęka.

Olej chroni też przed szkodliwym promieniowaniem UV i odświeża powierzchnię elementów drewnianych.

Co więcej, olej nie zatyka porów, zatem drewno może oddychać, a wilgoć swobodnie z niego wyparowywać, tym bardziej że na powierzchni nie tworzy się tak zwany film, a więc szczelna warstwa tak charakterystyczna dla lakierów i lakierobejcy.

Bezbarwne środki olejowe nie zmieniają naturalnej barwy drewna, aczkolwiek ją nieco przyciemniają.

W ofercie rynkowej dostępne są również preparaty koloryzujące w postaci płynnej bądź utwardzonej środkami chemicznymi.

Drewno pomalowane olejem wyróżnia się lśniącą i jedwabiście gładką powierzchnią, ale należy je malować co roku.

Dostępne na rynku mieszanki woskowo-olejowe dają wyjątkowo intensywne zabarwienie, a im więcej warstw wosku, tym mniej widoczny rysunek słojów.

Koszt pojemnika 0,75 l wynosi 50-80 zł.

2 komentarzy
Inline Feedbacks
Zobacz wszystkie komentarze