Zadaszenie tarasu lub wiaty po latach użytkowania często wymaga gruntownego odświeżenia, zwłaszcza gdy stary materiał stracił swoje pierwotne właściwości przepuszczania światła. Zamiast budować wszystko od nowa, optymalnym rozwiązaniem jest wymiana samego poszycia, co pozwala zaoszczędzić sporo czasu oraz środków finansowych. Przed zamówieniem materiału konieczna jest dokładna weryfikacja stanu obecnego stelaża, aby uniknąć przykrych niespodzianek podczas właściwego montażu.
Spis treści:
Jakie wymiary i parametry konstrukcji nośnej musisz zweryfikować przed zakupem?
Dokładne pomiary to absolutna podstawa, dlatego warto zacząć od precyzyjnego sprawdzenia rzeczywistych wymiarów poszczególnych pól pomiędzy istniejącymi podporami. Niezwykle ważne jest ustalenie rzetelnego rozstawu krokwi, ponieważ to on bezpośrednio dyktuje grubość i rodzaj materiału, jaki ostatecznie sprawdzi się na twoim odnowionym zadaszeniu. Zgodnie z oficjalną instrukcją montażową firmy Polipro, rekomendowany rozstaw podpór wynosi około 70 centymetrów, co zapewnia całej strukturze optymalną sztywność. Przy takim gęstym ułożeniu stelaża świetnie sprawdza się wzmocniony poliwęglan komorowy 10 mm, który charakteryzuje się masą powierzchniową na poziomie 1,4 kg/m². Oprócz samych odległości należy również sprawdzić kierunek i wielkość spadku połaci. Komory poliwęglanu powinny przebiegać wzdłuż kierunku spadku, od górnej do dolnej krawędzi. Minimalny zalecany spadek wynosi 5%, czyli około 5 cm różnicy wysokości na metr długości połaci. Jeżeli konstrukcja na to pozwala, rekomendowany jest spadek 10% lub większy. Podczas tych niezbędnych oględzin i pomiarów należy zwrócić baczną uwagę na kilka bardzo istotnych detali:
- Dokładny odstęp pomiędzy środkami istniejących krokwi mierzony w kilku różnych miejscach.
- Całkowita długość oraz szerokość rzutu dachu z uwzględnieniem niezbędnych okapów.
- Stopień nachylenia połaci gwarantujący sprawne odprowadzanie wody deszczowej ze struktury zadaszenia.
Co zrobić, gdy odległości pomiędzy krokwiami są zbyt duże?
Zdarza się dość często, że starsze szkielety nośne posiadają znacznie rzadsze ożebrowanie, co zmusza do nieco innego podejścia przy ostatecznym wyborze przykrycia dachu. Kiedy faktyczny rozstaw krokwi przekracza jeden metr, konieczne będzie podjęcie decyzji o drobnej modyfikacji dachu lub zastosowaniu zdecydowanie sztywniejszych materiałów sztucznych. Jednym z racjonalnych wyjść jest wykonanie dodatkowego podparcia w postaci poprzecznych kontrłat, które ustabilizują cieńsze arkusze i całkowicie zapobiegną ich uginaniu się pod naporem śniegu. Zamiast fizycznie ingerować w stary układ drewniany czy stalowy, możesz po prostu zamówić grubsze płyty wielokomorowe 16 mm i więcej, które bez jakiegokolwiek problemu zniosą o wiele większe rozpiętości nośne. Taka przemyślana decyzja w ogromnej liczbie przypadków okazuje się o wiele szybsza w realizacji, a sam odnowiony dach zyskuje dodatkowo na fantastycznej izolacyjności termicznej. Posiadając kompletny obraz sytuacji, bardzo łatwo unikniesz kosztownych błędów przy docinaniu nowych płyt na docelowy wymiar.
Jak ocenić stan dotychczasowych elementów mocujących i uszczelek?
Poza weryfikacją samej struktury nośnej musisz bezwzględnie przyjrzeć się mniejszym elementom wykończeniowym, które przez lata utrzymywały stare arkusze na swoim stałym miejscu. Szczególną uwagę warto poświęcić profilom aluminiowym oraz poliwęglanowym, uważnie sprawdzając, czy nie są one popękane lub trwale odkształcone przez działanie czynników atmosferycznych. Równie istotny okazuje się fizyczny stan uszczelek gumowych, ponieważ twarda guma nie zapewni odpowiedniej szczelności dla nowo montowanego tworzywa. Dokładna weryfikacja dotychczasowego sposobu mocowania pomoże ci trafnie ustalić, które elementy nadają się do ponownego użycia, co pozwoli zauważalnie obniżyć koszty modernizacji. Na terenach bardziej narażonych na silny wiatr, niezależnie od wybranego rodzaju poliwęglanu, zalecane jest zastosowanie aluminiowego profilu górnego jako profilu dociskowego na każdej krokwi i na całej długości płyty, również w miejscach, w których nie wypada połączenie dwóch arkuszy. Ciągłe dociśnięcie płyty do konstrukcji ogranicza ryzyko poderwania poliwęglanu przez wiatr. Dokładne pomiary oraz ocena stanu konstrukcji i elementów montażowych pozwalają lepiej zaplanować wymianę pokrycia i ograniczyć ryzyko błędów podczas realizacji.